پوریا سبحانلومشاور تحصیلی
پوریا سبحانلومشاور تحصیلی
پوریا سبحانلومشاور تحصیلی
پوریا سبحانلومشاور تحصیلی
پوریا سبحانلومشاور تحصیلی
پوریا سبحانلومشاور تحصیلی
پوریا سبحانلومشاور تحصیلی
آیا روانشناسی میتواند ما را خوشحال تر کند

آیا روانشناسی میتواند ما را خوشحال تر کند


نویسنده :پوریا سبحانلو
مشاور تحصیلی
دسته بندی:رفتار درمانی

آیا روانشناسی میتواند ما را خوشحال تر کند ؟

تا حالا درباره اینکه روانشناسی چه نقشی برای رضایت مندی شما تو زندگیتون بازی میکنند فکر کردید و یا با خودتان سوال کردید گه چرا باید درباره علم روانشناسی تامل و یا تحقیق کرد؟

من در این مقاله به این سوال احتمالی بعضی از خواننده های عزیز جواب میدم اما خوب نباید فقط به این مقاله بسنده کنید حتما باید دربارش بیشتر فکر کنید و یا تخقیق کنید .

 

سارا هستم یک روانشناس 

آیا روانشناسی میتواند ما را خوشحال تر کند ؟

بعضی ها متاسفانه روانشناسی را یک علم برای بیماران روانی و یا دیوانگان میخوانند و هروقت اسم مشاور ویا جلسه رفتار درمانی و مشاوره می آوریم ناخودگاه این جمله خیلی غلط را به کار میبرند که مگه من دیونم ؟ یا مگه ما مشکل روانی داریم ؟

یا مثلا میتونم بگم که روانشناسی برای دیونه ها است اما باید بگوییم که اگر مثل اکثر مردم باشید.

احتمالا روانناسی را به مشکلاتی مثل افسردگی، خشونت و اختلالات خوردن ربط می دهید روانشناسان هم گاهی فکر میکنند رشته آن ها پیش از حد بر جنبه های منفی رفتار متمرکز شده و به اندازه کافی به جنبه های مثبت رفتار نپرداخته است..

آیا روانشناسی میتواند ما را خوشحال تر کند ؟

آیا روانشناسی میتواند ما را خوشحال تر کند ؟

روانشناسانی با جنبه های مثبت و منفی زندگی سروکار دارد...پس از آنکه ( صاحب نظران ) متقاعد شدند حال و هوای روان شناسی پیش از حد منفی شده ست دو جنبش را که روی تاثیرات مثبت روانشناسی بر زندگی مردم متمرکز بودند پدید آورند یکی از این جنبش ها در اواسط قرن بیستم ظهور کرد و جنبش دیگر را در آغاز قرن 21 گرفته است.

 


میزان پیشرفت شما در درمان، شاخص نهایی یک درمان خوب است. به طور کلی، صرف نظر از صلاحیت و مهارت های درمانگر، آنچه واقعا اهمیت دارد این است که شما احساس بهتری داشته باشید. قبل از بیان آخرین دسته از نشانه های یک دکتر روانشناس خوب بسیار مهم است که بدانیم عدم پیشرفت مراجع به معنای بد بودن یا بی صلاحیت بودن درمانگر نیست. روان درمانی ماهیتا پدیده ای ذهنی است که نیازها، آمادگی، و سبک زندگی مراجع و درمانگر بر آن تاثیر می گذارد. گاهی مراجع آمادگی شرکت در درمان را ندارد، و گاهی هم مراجع و درمانگر مناسب هم نیستند.

 

تغییراتی که در ادامه نام برده ام معمولا یک مرتبه روی نمی دهند، بلکه به تدریج و به مرور بروز می کنند و لزوما همه موارد برای یک فرد رخ نمی دهد. علایم پیشرفت درمان با توجه به نوع مشکل و شرایط مراجع متفاوت خواهد بود.

چه زمانی حال ما با روانشناسی خوب میشود:

  1. احساس بهتری داشته باشد! در یک درمان خوب متوجه می شوید که شادتر، آرام تر، راحت تر و نسبت به آینده امیدوارتر هستید.
  2. خودتان مشکلاتتان را حل می کنید، و برای چاره اندیشی به دنبال درمانگر یا شخص دیگری نیستید. یک درمانگر خوب شما را در اجرای بهترین راه حل هایی که خودتان انتخاب کرده اید یاری می دهد. او یک «ناجی» نیست که شما را از مواجهه با چالش های پیش رو نجات دهد، بلکه کمکتان می کند نسبت به افکار، احساسات و تجربیاتتان به بینش برسید تا بهترین گزینه را انتخاب کنید و وضعیت هیجانی سالمتری داشته باشید.
  3. با افت و خیزهای زندگی راحت تر مقابله می کنید و کنترل بیشتری بر احساساتتان دارید. لحظات دشوار را بخشی از زندگی می دانید و کمتر به خاطر آنها برآشفته می شوید.
  4. بیشتر می بخشید و پذیراتر عمل می کنید. اطرافیانتان را، از جمله آنهایی که به شما آسیب زده اند، مثل انسان هایی می بینید که ممکن است درست مانند خود شما اشتباه کرده باشند.
  5. به طور کلی با خودتان، احساساتتان، اطرافیانتان و زندگیتان ارتباط بیشتری دارید. دوست دارید واقعا زندگی کنید نه اینکه فقط روزها را پشت سر بگذارید.
  6. متفاوت تر از قبل می بینید. اکنون به زندگی و چیزهای متغیر در اطرافتان به چشم دیگری نگاه می کنید. گاهی در جایی که قبلا مشکل می دیدید، اکنون راه حل پیدا می کنید.
  7. دست به انتخاب های مختلفی می زنید و بیشتر به نیازهایتان اهمیت می دهید. متوجه می شوید گزینه هایی پیش رویتان هستند که قبلا به آنها فکر نمی کردید.
  8. بیشتر لبخند می زنید/ می خندید؛ به طور کلی، نگرش مثبت تری دارید و بیشتر روی آینده متمرکز می شوید.
  9. دیگران هم به تغییرات شما واقف هستند، و به شیوه ای متفاوت و مثبت تر با شما برخورد می کنند.
  10. با سایر افرادِ زندگی تان (مثلا دوستان، اعضای خانواده، همکاران، غریبه هایی که در طول روز با آنها مواجه می شوید) ارتباط بهتری دارید.
  11. به آینده خوش بین تر هستید.
  12. برای زندگیتان برنامه یا هدفی دارید، و سعی می کنید به اهدافتان دست یابید.
  13. مرزهای سالمی میان خود و اطرافیانتان تعیین می کنید. این کار به شما کمک می کند با آنها روابط محکم تری داشته باشید.
  14. نه تنها زمانی که با درمانگرتان صحبت می کنید، بلکه بیرون از بافت درمان هم احساس بهتری دارید.
  15. هم از نظر هیجانی و هم ازنظرجسمی احساس امنیت می کنید.
  16. احساس می کنید در زندگی اطرافیانتان فردی مهم، شایسته، و تاثیرگذار هستید. می دانید که برای خودتان و دیگران ارزشمند هستید.
  17. احساس می کنید قوی هستید و بهتر می توانید نیازها و خواسته هایتان را مطرح کنید. احساس نمی کنید قربانی رفتار دیگران هستید.
  18. گزینه های سالمتری برای رفتار، افکار و احساساتتان پیش رو دارید و خودتان از میان آنها انتخاب می کنید.

 

آیا روانشناسی میتواند ما را خوشحال تر کند ؟

شاید این سئوال به ذهن شما آمده باشد ویژگی هایی که در بالا مطرح کردید را کسی می تواند تشخیص دهد که قبلا به آن روانشناس مراجعه کرده باشد اما من که می خواهم برای اولین بار به روانشناس مراجعه کنم از کجا بدانم درمانگری خوب هست یا نه؟

انتخاب یک روانشناسی چطوری میتونه حال مارو خوب کنه.

جستجو در اینترنت برای پیدا کردن یک یا چند نفر و یا پرسیدن از دوستان، آشنایان که فردی را به شما معرفی کنند.
پس از اینکه یک یا چند را مشخص کردید به صورت دقیق رزومه آنها را بررسی کنید. در بررسی رزومه چند نکته را مدنظر داشته باشید. مهمترین مساله واقعی و درست بودن رزومه است. فراموش نکنیداحتمال اینکه ادعاهای خیلی بزرگ غیر واقعی باشند بیشتر است.
پس از آنکه رزومه فرد مورد نظر را بررسی و تایید کردید باید مطمئن شوید که دکتر روانشناس انتخاب شده در حل مشکل شما تخصص دارد یا خیر؟


پس از تایید نهایی یک جلسه مشاوره با درمانگر انتخاب شده داشته باشید (به صورت حضوری یا تلفنی)
پس از این جلسه بررسی کنید آیا اکثر ملاک های مطرح شده در این مطلب را در آن درمانگر وجود دارد؟ می توانید از تست تشخیص روانشناس بالینی خوب استفاده کنید.
اگر از نظر تخصص، تجربه و شخصیتی فرد انتخاب شده مورد تایید شما بود می توانید فرایند درمان خود را با او آغاز کنید. فقط نکته ای که باید در نظر داشته باشید این است که درمان معمولا در یک جلسه امکان پذیر نیست پس انتظار نداشته باشید در همان جلسه اول تغییرات اساسی در مشکل شما ایجاد شود.

 

ویژگی اولیه و حداقلی یک دکتر روانشناس خوب

تحقیقات انجام شده در دهه های اخیر نشان می دهد یکی از عوامل مهم اثربخشی جلسات روان درمانی ویژگی های روان درمانگر است. به همین دلیل ممکن است مثلا دو روانشناس از یک روش درمانی مشابه برای درمان افسردگی استفاده کنند اما میزان بهبودی مراجعان یکی از این مشاوران بیشتر از مشاور دیگری باشد. به عبارت دیگر  ویژگی هایی شخصیتی مشاور بر اثربخشی کار او اثر زیادی دارد. اما معمولا این تفاوت در مشاغل دیگر دیده نمی شود. مثلا یک جراج قلب ماهر چه بد اخلاق باشد چه خوش اخلاق در هر صورت قلب شما را خوب عمل می کند. اما روانشناسی که نتواند مهارت های ارتباطی خوبی با شما برقرار کند قطعا نمی تواند کمکی در حل مشکل تان به شما بکند.

حالا ببینیم یک دکتر روانشناس خوب چه ویژگی هایی باید داشته باشد؟

یک روان درمانگر زمانی خوب است که:

  1. روان درمانگر خوب باید از نظر علمی صلاحیت لازم را داشته باشد. یکی از در دسترس ترین روش های بررسی صلاحیت یک روانشناس داشتن پروانه سازمان نظام روانشناسی است. البته به نظر من داشتن پروانه حداقل صلاحیت برای یک روان درمانگر خوب است و کسی که پروانه سازمان نظام را داشته باشد لزوما درمانگر متبحری نیست.
  2. مشاور باید به اندازه کافی باصلاحیت و باتجربه باشد تا بتواند بدون اینکه از شنیدن مشکلات شما زیاد برانگیخته شود، به شما کمک کند بر مشکلاتتان غلبه کنید. البته ممکن است مشاوری ملاقات کنید که آموزش یا تجربه لازم برای کمک به شما را نداشته باشد. در این صورت، لازم است این واقعیت را با شما در میان بگذارد.
  3. درمانگر در مورد فرایند درمان و اینکه چطور می توانید از آن بهره گیرید را توضیح می دهد، اما تضمین نمی کند که حتما موفق می شوید و «همه مشکلاتتان حل خواهد شد». واقعیت این است که هیچ کس – نه شما و نه درمانگر – نمی تواند چنین تضمینی بدهد.
  4. مشاور همیشه متمرکز بر شماست و با شما رفتار حرفه ای دارد. او قبل ازهر جلسه، یادداشت ها یا آیتم های رفتاری جلسات قبل را مرور می کند و برای ملاقات با شما آماده می شود. او معمولا زمان قرار ملاقات با شما را به خاطر دارد، سروقت در کلینیک حضور دارد، و با انجام کارهایی مثل پاسخ ندادن به تلفن، چک کردن ایمیل، یا حواس­ پرت در جلسه درمان نشان می دهد که به شما توجه می کند.
  5. درمانگر در صورت لوزم، اختلالی را در شما تشخیص می دهد اما کاملا روی شما متمرکز می ماند و به شما کمک می کند این اختلال را مدیریت کنید تا حالتان بهتر شود. به عبارت دیگر، تشخیص اختلال در پس زمینه درمان باقی نمی ماند و به کانون تمرکز تبدیل نمی شود.
  6. مشاور می داند و برای شما نیز توضیح می دهد که تعداد زیادی رویکردهای درمانی موثر وجود دارند، و تنها یک درمان نمی تواند تمام نیازهای هر مراجعی را رفع نماید. او از اجرای سایر رویکردهای درمانی نیز استقبال می کند.
  7. مشاور در مورد تکنیک رواندرمانی که قرار است برای شما اجرا کند توضیح می دهد، با اشتیاق به سئوالات شما در مورد یک تکنیک خاص پاسخ می دهد، و در مورد هر تکنیکی که برای شما جدید یا متفاوت باشد نظرتان را جویا می شود.
  8. درمانگر میان افکار و احساسات شما تعادل برقرار می کند، بی آنکه از شدت یکی بکاهد یا دیگری را نادیده بگیرد.
  9. مشاور همیشه در جلسات درمان دارای هیجان مناسب و متعادلی است. چون مشاوران خوب با مراجعانشان همدلی می کنند و واقعا به آنها اهمیت می دهند، گاهی وقتی از تجربه یک مراجع آگاه می شوند، هیجان خاصی در آنها به وجود می آید. مثلا اگر مراجعی یکی از عزیزانش را از دست داده باشد، مشاور ناراحت می شود و این ناراحتی را بروز می دهد. هرچند اشکالی ندارد که درمانگر برخی احساساتش را در جلسه درمان بروز دهد اما زیادی هیجان زده شدن معمولا ایراد دارد. یک درمانگر خوب همیشه روی هیجانات شما متمرکز است نه هیجانات خودش.
  10. درمانگر به شما کمک می کند در یک محیط ایمن و به شیوه ای درمانی، بدون اینکه مجددا دچار تروما شوید، با احساسات و خاطرات بسیار آسیب پذیرتان مواجه گردید. چون شما و درمانگرتان با هم کار می کنید، درمانگر می داند چه زمانی برای کار با این احساسات و خاطرات مناسب است. درمانگر شما را نه به سوی بررسی این احساسات «هل می دهد» و نه از آن «باز می دارد».
  11. مشاور خودش هم تجربه شرکت در درمان را دارد. بسیاری از مشاوران به دلیل اینکه خودشان تجربیاتی مثبتی از درمانگر داشته اند تصمیم گرفته اند مشاور شوند، و می خواهند این تجربه را برای دیگران نیز بیافرینند. چون برخی دانشجویان قبل از ورود به برنامه آموزش مشاوره تجربه حضور در درمان را نداشته اند، اغلب برنامه های آموزشی از دانشجویان رشته مشاوره می خواهند که حتی برای یک دوره کوتاه مدت، در درمان شرکت کنند. این کار به درمانگر کمک می کند درمان را از دریچه چشم مراجع ببیند.
  12. مشاور کاملا روشن برایتان توضیح می دهد که چطور می تواند به شما کمک کند. او مثال های ملموسی ارائه می دهد و به شما کمک می کند با شیوه کمک به شما، آنچه لازم است انجام دهید، و نحوه ارزیابی پیشرفت درمان آشنا شوید.
  13. مشاور به طور منظم پیشرفت شما را بر اساس اهدافتان می سنجد و به شما کمک می کند متوجه شوید که الان کجا هستید و لازم است به کجا برسید.
  14. احساس می کنید با مشاورتان ارتباط برقرار کرده اید. این نشان می دهد که مشاور واقعا به شما و به اهدافی که برای زندگیتان تعیین کرده اید باور دارد.
  15. گفت و گوی شما با مشاورتان حالتی طبیعی و متعادل دارد. او نه خیلی زیاد و نه خیلی کم صحبت می کند. علاوه بر این، از زبان و اصطلاحات قابل درک استفاده می کند و هر مفهومی را ظاهرا که دشوار یا گیج کننده است برایتان توضیح می دهد.
  16. مشاور به شما کمک می کند به نقش خودتان در میزان شاد بودنتان پی برید و متوجه شوید که اگرچه برخی افراد تاثیر منفی بر زندگی شما به جای می گذارند، اما سرزنش کردن آنها کمکی به شما نمی کند و بخشی از گزینه های سالمتان نخواهد بود.
  17. درمانگر با استفاده از مهارت های مقابله ای موثر، نیازهای روزمره مربوط به مدیریت علائمتان را تامین می کند، و سعی می کند دلایل اصلی این علائم را بیابد و آنها را حل کند. او با تمرکز بر هر دو نیاز، به جای اینکه فقط روی یکی از آنها متمرکز شود، به پیشرفت شما در درمان بیشتر کمک می کند.
  18. روشن است که تنها هدف درمانگر این است که می خواهد به شما کمک کند. به عبارت دیگر، او روی تامین نیازهای خودش متمرکز نمی شود، زیاد در مورد خودش صحبت نمی کند، اطلاعات شخصی را که برای شما ارزش درمانی ندارند افشا نمی کند، و از شما نمی خواهد کاری که ربطی به اهداف درمانتان ندارد انجام دهید.
  19. مشاور می داند که ممکن است پاسخ همه سئوالات شما را نداند، یا نتواند در برخی زمینه ها به شما کمک کند. او صادقانه به اشتباهاتش اعتراف می کند، از بازخوردهای واقعی شما استقبال می کند، و از آنها به عنوان تجربیات یادگیری بهره می گیرد تا در کمک به شما و تامین نیازهایتان در آینده بهتر عمل کند.